Twee weken
voorafgaand aan het WK in Brazilië begon ik een blog. De titel was Waarom Oranje van Spanje wint.
Dat Oranje de eerste wedstrijd van heersend wereldkampioen Spanje zou winnen leek
op dat moment nog een onmogelijke opgave en veel mensen verklaarden me dan ook voor
gek. Toch schreef ik elke dag een blog met een reden waarom ik het toch voor
mogelijk hield. De afloop, 5-1 winst voor Oranje, redde mijn reputatie, maar
kan het ook als voorbode dienen voor Oranje, nu het met de rug tegen de muur
staat en met zeven doelpunten van Zweden moet winnen?
‘Het is nog niet
voorbij’, aldus bondscoach Dick Advocaat. Hij vergist zich nog even als hij
denkt dat een 6-0 overwinning voldoende is (het moet 7-0 worden), maar hij
houdt de hoop levend. Enigszins meewarig schudden de journalisten, andere
kenners en fans het hoofd. Begrijpelijk ook wel. Zulke uitslagen worden er in
het voetbal nauwelijks nog behaald. Bovendien is het Nederlandse Elftal zo
langzamerhand afgegleden tot een C-categorie voetballand en is het momentum duidelijk
voor Zweden. En hoe moeilijk het daardoor misschien ook is, graag wil ik mij
hierbij van mijn positieve kant laten zien. Eerder werkte het ten slotte ook.
Grote
overwinningen komen tegenwoordig nog zelden voor. Dat is waar, maar dát ze voor
komen, is dus ook een feit. In 1983 was er Spanje-Malta met de bizarre uitslag
12-1 en Oranje uitgeschakeld voor de EK. PSV won 10-0, en niet van een
dwergstaatje, maar van een andere top-3 club, en, vooruit, Zweden wint
afgelopen zaterdag nog met 8-0 van Luxemburg. In dit rijtje ongedachte
uitslagen past bijvoorbeeld ook Barcelona- Paris St. Germain van vorig jaar in
de Champions League. Barcelona moest met vier doelpunten verschil winnen,
krijgt in de thuiswedstrijd een doelpunt tegen, maar wint door drie doelpunten
in de laatste 5 minuten alsnog met 6-1.
Opvallend aan de
hier aangehaalde wedstrijden is dat ze in de eerste helft niet op een extreme
uitslag af leken te gaan. Spanje stond nog maar 3-1 voor, Barcelona maakte een
eigen doelpunt (en stond het 1-1 bij rust), PSV stond met 2-0 voor. Geen
aanwijzingen, kortom, dat het richting het ongedachte eindresultaat zou gaan.
Als we in succesvolle scenario’s denken voor de wedstrijd van Oranje tegen
Zweden, zou je dus kunnen denken dat de eerste helft niet beslissend zou zijn. In
ieder geval geen paniek als je dan nog niet halverwege de beoogde score bent.
Wat deze
wedstrijden wel kenmerkt is dat ergens gedurende de wedstrijd er binnen enkele
minuten 3, 4 keer gescoord wordt. Een korte periode in de wedstrijd waarin
alles mee zit. De penalty valt, de volgende voor het doel geslingerde bal wordt
raak gekopt, een eigen doelpunt uit een klutssituatie. Het psychologische
gevolg is dat de tegenstander zich overhoop gespeeld voelt en niet weet waar
het zoeken moet. Dit kan in de eerste tien minuten zijn, tot aan de blessuretijd
aan toe. Feit is dat het moeilijk af te dwingen is; daarvoor moet je een factor
geluk hebben die zelden voorkomt.
Dus, over geluk gesproken…
Dat heeft Oranje in extremis aan ontbroken de afgelopen drie jaar. Het begon in
de wedstrijd tegen Tsjechië. Janmaat kopt de bal op de eigen paal, schakelt
daarmee keeper Cillessen uit en de bal hobbelt prompt voor de voeten van de
tegenstander; wedstrijd alsnog verloren in de laatste minuut. Of de
uitwedstrijd tegen Zweden (ook de eerste van een kwalificatiereeks). Een rare
mispeer aan de rand van het eigen strafschopgebied, een winnend doelpunt dat onterecht
wordt afgekeurd. Het heeft echt geen moment meegezeten voor Oranje.
Nu is het merkwaardige dat je geluk afdwingt, of in ieder
geval kunt afdwingen, en dat is waar het Oranje aan ontbroken heeft. Dat het
aan kwaliteit ontbreekt, dat is een feit, maar met de juiste inzet, voorbereiding,
mentale weerbaarheid, teamgeest, enfin eigenlijk alles waar ik het blog http://waaromoranjevanspanjewint.blogspot.nl/aan wijdde, kan het geluk voor je spreken. Dan kun je Spanje verslaan, op het
podium van het WK komen, en, jazeker, ook Zweden verslaan. Met 7-0? Die kans is
niet groot, maar bestaat. Het enige wat je kunt doen, is onverzettelijkheid
tonen, en hopen dat de factor geluk nu in jouw voordeel uitvalt. Arjen Robben, jongensboekvoetballer,
hoofdrolspeler uit genoemd blog, zou dat moeten weten. Ga voorop Arjen, 90
minuten lang. Voetbal is een sport waarin wonderen voorkomen. Of dat dit keer,
en voor jou en de jouwen geldt, is niet te voorspellen, maar je bent er de sportman
niet naar om er niet alles voor te geven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten