Brazilië en de Belgische knock-out

Tja, en wat doe je dan. Heb je een keurig blog geschreven over hoe je denkt dat Brazilië de wedstrijd gaat winnen, komen de Belgische rode duivels de droom van een zesde wereldtitel wreed verstoren. Er zit niets anders op dan de Belgen te feliciteren met een welverdiende overwinning! Nu wacht in Frankrijk een loodzware tegenstander, maar mijn zegen hebben ze. Allez les Belges!! Maar toch nog even kijken wat er dan zo misging met de voorspellende gaven van dit blog, en vooral met de Goddelijke Kanarie zelf.

It's a knock-out!

Eigenlijk niet eens zo heel veel, opvallend genoeg. Zoals voorspeld kwamen de goals vanuit de linkerhoek (de corner die de 1-0 opleverde), vervolgens de rechtse directe; een droge knal van de rand van het 16-meter gebied. Daarbij opgeteld een tegendoelpunt, en voila: 2-1 de eindstand, maar dan voor de verkeerde ploeg.
Wat volgens het blog de doorslag zou geven, was de mentale instelling van de Belgen. En eerlijk gezegd dacht ik in de ogen van de Belgische spelers een enorme zenuwachtigheid te bespeuren. Het gelaat van keeper Courtois was witjes uitgeslagen, de ogen lagen nog wat dieper dan normaal. Aanvoerder Hazard keek maar liever naar de grond toen hij in de spelerstunnel stond te wachten om het veld te betreden. Het was echter niet de mentale gesteldheid van de Zuiderburen die beslissend was, maar veeleer die van de Brazilianen.
Toen de opstelling van beide ploegen op beeld verscheen, viel op dat Chadli op links-half speelde in plaats van Carrazco, breekijzer Fellaini mid-mid erbij kwam en De Bruyne verder naar voren kwam te spelen. Slim om zo zwakke schakel Fagner meer onder druk te zetten, waardoor verdedigende middenvelder Fernandinho naar rechts werd gelokt en er op links (vanuit Brazilië gezien dan) ruimte ontstond. Brazilië daarentegen speelde met dezelfde ploeg als eerdere wedstrijden. Daar sprak natuurlijk veel vertrouwen uit, en terecht lijkt me. Maar als je zo van eigen kracht en kunnen uitgaat, moet je dat spel wel met vertrouwen uitspelen. Dat betekent dat je de bal wilt hebben en op hoog tempo je, vermeende, surplus aan talent probeert te benutten. Maar zo'n Willian, die bij balverlies het verder liet lopen en daarmee het eerder genoemde probleem achterin alleen maar vergrootte... eigenlijk maakte de hele ploeg een makke indruk. De eerste helft was daarmee voor België; na een gelukkig eerste doelpunt, en de knock-out niet veel later.

Er begint zich zo langzamerhand een patroon af te tekenen wat de uitschakeling betreft van de seleção op de laatste WKs. Eerst tegen Nederland in 2010, daarna Duitsland in 2014, en nu dan de Belgen. Stuk voor stuk Noordwest Europese ploegen die het technisch zo uitvoeren dat ze Brazilië overrompelen en eigenlijk tactisch overklassen. Het land dat standaard tot de favorieten wordt gerekend en vasthoudt aan de eigen opstelling en tactiek kan, indien de tegenstander niet doet wat voorspeld wordt, niet overschakelen op een andere wijze van spelen, noch een vechtersmentaliteit tonen. Zorgelijk, zeker na de sof van het toernooi in eigen huis en de oproep tot hervorming van het Braziliaanse voetbal. We zijn vier jaar later, maar de seleção is verder weg dan ooit. Het wordt tijd om eens over de grens te kijken, in Europa als het even kan. Nooit was een buitenlander bondscoach, een verdwaalde Argentijn lang geleden daar gelaten. Is Joachim Löw niet beschikbaar binnenkort? Lijkt mij een ideale man om het Nationale elftal tactisch door te lichten